| تبليغات | X |
سلام به همه دوستان عزيزم
مدتي هست كه به خاطر مشكلات كاري نتونستم برای رفتن به کوه برنامه ریزی کنم. چون از شيراز تا ني ريز حدود 200 كيلومتر فاصله هست و براي رفتن به ني ريز بايد حداقل سه روز فرصت داشته باشم كه بعد از ديد و بازديد و برنامه هاي جانبي بتونم برنامه اي براي كوه داشته باشم، كه فعلاً نشدنيه.
براي اينكه از تنبلي و خمودگي ناشی از اين سكون فاصله بگیرم، تصميم گرفتم هرجور شده صبح ها بزنم بيرون و هوايي تازه كنم.
بالاخره اطراف بلوار چمران جايي رو پيدا كردم. يه كوچه باغ رويايي و با صفا با درختهاي سر به فلك كشيده. از توي باغ ها صداي شرشر آب و هياهوي پرنده ها به گوش مي رسه.هوا اينجا صبح ها خيلي عاليه. اونقدر زيبايي و لطافت داره كه منه تنبل رو اون موقع صبح بكشونه بيرون!
حدوداْ هفته اي دو سه روز ميام. اول فكر مي كردم اون موقع صبح كسي اونجا نباشه ولي بعد نظرم عوض شد. البته بيشتر تپه نورديه تا كوه نوردي. ولي براي مبارزه با اين زندگي ماشيني خوبه. همه توي خونه خوشحالن چون هفته اي دو سه بار بساط آش سبزي و نون داغ براهه!
حيفم اومد كه عكسهاشو نزارم (ببخشيد كه كيفيت عكسها پايينه)
اينها رو كه مي بينيد از جوونهاي قديمن، با همون صفا و صميميت. از كنارشون كه رد مي شدم اونقدر با نشاط سلام، صبح بخير گفتن كه حسابي انرژي گرفتم.
پاييز در كوچه باغهاي چمران
البته وسط هفته به اين شلوغي نيست. اين عكسهاي مربوط به جمعه ميشه.
نمايي از بلوار چمران شيراز